طاهر همان شب وى را كشت و سرش را نزد مأمون ، به خراسان ، فرستاد . و كار خلافت يك رويه به كام مأمون گرديد . مأمون كس نزد على بن موسى بن جعفر فرستاد تا او را به خراسان آوردند و او را وليعهد خويش گردانيد . و او را رضا نام داد و دخترش ام حبيبة را به همسرى او درآورد و جامهء خويش و لباس و رايتها را سبز كرد و فرمان داد تا رنگ سياه را به دور كنند . اين كار بر بنى هاشم سخت آمد و بنى عباس در خشم شدند و گفتند خلافت را از دست ما بيرون مىكند و به دشمن ما مىسپارد . ايشان مأمون را خلع كردند و با ابراهيم بن مهدى بيعت كردند و او را مبارك نام نهادند . مأمون روى به عراق نهاد . چون به سرخس رسيد فضل بن سهل را در گرمابه ناگهانى كشتند و على بن موسى الرضا در طوس درگذشت و نزديك گور هارون به خاك سپرده شد . دربارهء سبب مرگ او اختلاف كرده‌اند . بعضى گويند وى را زهر داده‌اند و بعضى گويند كه او انگورى خورد و جان سپرد . مأمون آمد و وارد بغداد گرديد با جامهء سبز و فرمان داد تا آن را افكندند و ديگر بار جامهء سياه پوشيدند و قاسم المؤتمن را خلع كرد . محمد امين در سال صد و نود و هشت كشته شد و سنش بيست و هشت سال و چند روز بود و حكومتش چهار سال و چهار ماه و چند روز و بعضى پنج ماه گفته‌اند . دربارهء او گفته شده است : كار خلافت را ، نيرنگ وزير و فسق امير و نادانى مشير ضايع كرد / بكر مشير بود ، و فضل وزير و اين دو در كارى افزودند . / كه مايهء از ميان برداشتن امير گرديد . در سال دويست و دو با ابراهيم بن مهدى به خلافت بيعت شد و او بر حسن بن سهل بيرون آمد و در واسط به او رسيد . آنگاه شهر بغداد با مأمون بيعت كرد و روزگار خلافت ابراهيم بن مهدى يك سال و يازده ماه بود و مأمون در سال دويست و چهار به بغداد درآمد . [ خلافت مأمون ] در سال دويست و چهار با عبد الله مأمون بيعت كردند . با او در مرو - هنگامى كه برادرش را از خلافت خلع كرد - بيعت كرده بودند و او مردى نيك سيرت بود و به جستجو دربارهء امور مردم پرداخت و خود براى داورى مىنشست و كار نماز و خطبه را متصدى